Kraai
Sjefke is het eerste deel van de reeks Met Mevrouw Hendrix achter de toog. Deze gastbijdrage werd geschreven door Mevrouw Hendrix herself.
Sjefke
Sjef is lang, kalend met bakkebaarden en heet eigenlijk Gert, want heel vroeger toen hij vooral baas-keuken was had hij een bordje boven de keukendeur op de eerste verdieping hangen met de woorden “Ich Chef, Du Nix.”
Er zijn aardig wat vrienden en kennissen van me die op een bepaald moment hebben gedacht dat ik twee verschillende bazen hebben. Gert en Sjef.
Maar we hebben er maar één, bij ons in de kroeg.
Onze Sjef. lees meer
In de reeks De Plantage schrijft Dennis Gaens over een fictief schrijverscafé, waar de fictieve talenten van de fictieve literatuurwereld fictieve gesprekken voeren. De reeks is fictief en kent elke zes weken een nieuwe aflevering.
Overdag wordt de muziek overstemd door vingers op laptoptoetsenborden. Als de middag in de avond overgaat maakt het geluid plaats voor wild geschreeuwde plannen. De Plantage is ons café en wij, wij zijn de schrijvers van de toekomst. Nergens wordt zoveel koffie geserveerd als hier.
Ik drink mijn vierde espresso en staar naar wat ik net in een lange haal van dertig minuten heb uitgestort. Zo schrijf ik graag, zonder pauzes, alsof het toetsenbord een drumstel is. Het levert bijna nooit in een keer iets goeds, maar het voelt lekker. Een enkele keer vind ik een zin die ik in een gedicht kwijt kan. Een andere keer een onderwerp dat een verhaal kan opleveren. Ik heb fases dat ik alleen maar dat soort wilde raasverhalen produceer en dan voel ik me altijd zo zen als een baksteen. lees meer
Eva Mouton werkt aan een reeks beelden rond het dorp Hoeden, met als postcode 2222. Elke keer komt er meer informatie vrij over het dorp en de inwoners.
Klik hier om het verhaal te lezen.
Frame
Weer het missen, het kreunen.
We vreesden straks, als
geloofden we in de tijd,
slechts een scene uit Peter Pan.
Later stamelden we, stampten de
lucht in, ik zag alleen maar stenen.
Die in je mond, en degene
die ik daar zelf had verstopt toen
met die scene op de hoek.
Het is ook nog een beetje dat
wij ik zijn op een rij, maar daar
kon jij niet tegen: Je ziet het
teveel als een camera, zeg je.
Max Neetens
Floris Schillebeeckx, bekend van o.a. Kraai en Studio Villanella, werkt aan een roman. Op zijn blog kun je nu al de proloog en de eerste twee hoofdstukken van ‘Sterven op maandag’ lezen.
Wij serveren je een fragment. Voor de volledige hoofdstukken surf je naar Floris’ blog.
Sterven op maandag.
“Diep in elk bevroren hart is altijd nog wel een druppeltje of twee liefde – net genoeg om de vogels te eten te geven.” Henry Miller in De kreeftskeerkring
Proloog: De Groenplaats
Men had onmogelijk kunnen voorzien dat het zo warm zou zijn die maandag. Toch niet in maart. Gelukkig hing er een plezierig briesje dat op tijd en stond verfrissing bracht. Anders waren de mensen op de Groenplaats misschien gesmolten en was er weinig anders overgebleven van de mensheid dan een paar plassen die dreigden te verdampen. Maar dan ken je de mens nog niet! Het is een weerbaar beestje dat zich doorgaans niet laat nekken door de eerste zonnestralen. Ook niet door de eerste sneeuw trouwens of de diepste winterkou. Nee, als de mens zich al laat nekken, is dat meestal door een liefde die zijn rug laat zien en dan de drank, het kettingroken van geloofsartikelen en natuurlijk vette voeding of suikerrijke, koolzuurhoudende dranken. De zoete troost van wat dan ook. Alles om het vol te houden. Bijten, slikken, proberen te stoppen met denken, de vaat doen. Wanneer zelfs dat niet meer helpt is er nog de strop, het treinspoor, de hoogste flatgebouwen, de scheermesjes, de slaappillen of de bijbel.
Page 3 of 21«12345»...Last »
