Dimitri Antonissen
Op 3 april verschijnt de eerste gedichtenbundel Schrap me van Dimitri Antonissen (a.k.a. De Stiftdichter). Naar aanleiding van dit evenement organiseert Villanella in samenwerking met Kraai een grote online stiftgedichtenwedstrijd. Aan alle fanatieke kandidaten kunnen wij slechts één goede raad geven: lees dit interview! Meester van de Viltstift Antonissen verklapt namelijk een aantal van zijn schrapgeheimen…
- Waarom stiftgedichten?
“Ik maak stiftgedichten omdat ik het een mooier lot vind voor oude kranten dan er de aardappelen op schillen. Ik werk als chef nieuws bij een krant. Alleen al bij mij thuis vallen er elke ochtend vijf verschillende kranten op de deurmat. Ik ben mijn eigen recyclagebedrijfje: overdag maak ik de krant, ’s avonds streep ik ze helemaal weg tot er enkel nog een gedicht overblijft.
Het idee heb ik gepikt van de Amerikaan schrijver/tekenaar Austin Kleon op wiens weblog ik voor het eerst “newspaper blackout poems” zag. Niet erg, want die had het op zijn beurt óók gepikt. De techniek gaat al jaren mee in allerlei poëzieworkshops. En ene Caleb Whitefoord experimenteerde 250 jaar geleden al met stiftgedichten uit kranten. Het heeft alleen geduurd tot de juiste gek langskwam om er ook een heel boek mee te vullen.”
- Hoe begin je aan een stiftgedicht? Weet je op voorhand al waar het gedicht naar toe gaat, of wordt dat in de loop van het schrappen pas duidelijk?
“Ik weet nooit waar ik begin. En nog minder waar ik naartoe ga. Dat geldt trouwens niet alleen voor die stiftgedichten … Ik begin gewoon te bladeren in de krant tot er een woord of een zin me opvalt. Daarna ga ik zoeken of daar in de buurt nog meer woorden staan waar ik iets mee kan. Net zoals bij een gewoon gedicht gaat dat soms heel snel. Een andere keer duurt het een hele nacht. Pas als ik het hele gedicht in mijn hoofd heb, grijp ik naar mijn stiften. … Da’s het allermooiste: eens het gedicht in je hoofd zit, het “tevoorschijn toveren” uit de tekst. Ken je nog die magic markers van vroeger, waarmee je als kind over een speciaal stuk papier moest gaan tot er een tekening uit het niets tevoorschijn kwam? Dat gevoel dus.”
- Merk je dat er onderwerpen terugkeren in je stiftgedichten, zoals bv. de liefde of de dood?
Of kan het over heel uiteenlopende dingen gaan?
“Veel seks. Veel liefde. Maar nog meer gesmacht. Mislukkingen. Dood en ‘mensen met een hoek af’.
Niet anders dan in een ander gedicht dus.
Eerst dacht ik dat ik helemaal gebonden zou zijn aan de teksten in de krant. Dat die zouden bepalen waar mijn gedichten over zouden gaan. Maar al heel snel bleken alle dingen waar ik het ook vroeger in teksten over had -toen ik nog schreef in plaats van schrapte- opnieuw op te duiken. Het is een beetje als samplen: dj Shadow heeft ook een volstrekt uniek geluid, ook al heeft hij geen noot zelf gespeeld.”
En heb je, om af te sluiten, nog wat handige tips en tricks voor onze enthousiaste stiftdichters in spe?
Belangrijkste tip: iedereen kan het … je hebt alleen een stift en een krant nodig … en ik ben héél nieuwsgierig naar het resultaat!
Andere tips:
- probeer de tekst niet te lezen, maar ’scan’ enkel op woorden die je aanspreken … vaak gaat dat makkelijker als je de tekst van onder naar boven bekijkt
- in het westen lezen we van links naar rechts, en van boven naar onder … probeer je ook in je stiftgedicht daaraan te houden … anders wordt het al heel snel een zootje
- met stippellijntjes, bolletjes, etc … kan je de lezer ’sturen’ … zo wordt het duidelijker in welke volgorde hij de woorden moet lezen
- je kan ook woorden ‘maken’ door verschillende letters samen te voegen … probeer die zoveel mogelijk op één lijn te houden … dat leest makkelijker
- start met het omlijnen van de woorden en letters die je gedicht gaan vormen … stift pas daarna al de rest weg
- ‘black is beautiful’ … ik heb mijn scanner zo ingesteld dat die enkel zwart-wit registreert
- have fun”
Enkele stifitgedichten van Dimitri:
Dans
Eenzaam
Knipogend
