Villablog
20.02.04
Genk is nieuwe geschiedenis. Nauwelijks een eeuw oud en groot geworden door de steenkool, is één van de jongste steden van het land op korte tijd uitgegroeid tot het typevoorbeeld van de nieuwe stad. Maar er is meer. Genk heeft zijn industriële piek de voorbije twintig jaar ook kunnen ombuigen tot een mild, maar constant inspelen op maatschappelijke en economische verandering. Kortom: Genk is een stad in beweging. Met een amalgaam van culturen en met een bevolking van ruim 65.000 waarvan iets minder dan de helft van buitenlandse origine is.
lees meer
20.02.04

Benjamin Verdonck - Hotel Ideal © Claudia Tricnon
20.02.04
Getuigenissen uit een winkelstraat.
David Davidse, musicalster, Regentstraat
“Het stadsbestuur heeft geen lange termijnvisie. Moet je zien hoe ze de Offerandestraat gerenoveerd hebben! De fonteinen lijken op lekkende riolering en de gleuf in het midden van de straat doet mij denken aan een paardenurinoir. Laten we hopen dat het Designcenter een positief effect heeft.”
lees meer
11.03.03
Onder de noemer ‘Beeldend werk’ presenteerde ‘Cluster #1′ een reeks kunstenaars die de strategieën van beeldende kunst, film, performance en de klassieke podiumkunsten mixen en onderzochten. Het programma surfte langs de recente kunstgeschiedenis: de performancecultuur uit de jaren zestig en zeventig, de videokunst van de jaren tachtig en negentig, de recente explosie van beelden op het internet. Het niet aflatende bombardement van beelden en ons gebrek aan woordenschat en geheugen om daarover te communiceren – dit zijn enkele van de interessante thema’s die we vooral op zaterdag aan de orde stelden.
Naast interventies van Frank Pay, Miet Warlop en 100 Lost Movies werd het programma aangevuld met Matthew Barney’s vijfdelige Cremaster Cycle.
* La Ribot . Más distinguidas with Anna Williams
* Peer Gynt . naar Henrik Ibsen – Marianne Pousseur . Enrico Bagnoli . Guy Cassiers – Muziektheater Transparant
* Ictus . Rosas Counter Phrases
* Matthew Barney . The Cremaster Cycle
* Frank Pay . PONI ROOM
* Miet Warlop . Huilend Hert/Aangeschoten Wild
* 100 Lost Movies
26.02.03

Sammy Deburggraeve
O gij, vurig ros met blonde manen,
‘K zag uw vleze op de koer
En in de stallen bij den boer,
O gij, gij polderhoer.
Vervlezing mijner dromen van maagdse meiden die uit poldergronden komen.
O gij, inspiratie en bron van lust,
Gij, die me in m’n dromen heeft geblust.
Aan de beest’n op het veld,
Heb ik ‘t voor ‘t eerst verteld,
Ik ben een boer en echt geen held,
Doch… ik zal u nemen met grof geweld!
Kommt hier spezig spekkezwijn das ich ihre kottelett’n konsummeer;
In die stallen oder auf das velt;
Ich neime dich, keer nach keer…
De sprankelende waterval der hartstochtelijke passie is m’n dagelijks bad,
O wee dat mooie meisje op m’n nachtelijks polderpad…
Reeds vele jaren hunker ik naar natte spleten,
Maar enkel kermende kalv’ren heb ik reeds versleten.
Met hoge hakken triomfeerde haar trots,
In mijn bevlekte boerenbroek geen baksteen maar een rots.
Bevangen door haar bloemzoete boezem volgt ied’re boer bedwelmd haar spoor,
Bevangen door haar bloembloesembollen gaat ied’re dag de oogst teloor.
Godvermiljâârdenondedjû!
Ik ben vol van verlangen en’ t vee vol van mij,
O gij,
Vlezige Vallei,
Van Vunzige,
Viesdoenerij…
Sammy Deburggraeve – ‘Poldergedichten’
Winnaar Kunstbende 2003 categorie TXT ON STAGE
20.02.03
Ontdek de kinderproducties van Villanella in beeld...
lees meer
20.02.03
VILLANELLA bestond in 2003 10 jaar. Een en ander vierden we met een voorstellingenreeks voor tienjarigen waarin we kunst en wetenschap met elkaar verzoenden. Evenwichtsoefeningen op de balk die loopt tussen beeld en verbeelding. Met Kloon en Leve de Oerknal als resultaat en Hersenkronkels op de plank. Daarnaast zondagmiddagen in de Arenbergschouwburg. K&Weenie. Een lezingenreeks. Jawel. Opnieuw voor kinderen. Over fijne wetenswaardigheden en overtollige handigheden. Een mens vraagt zich af waarom. Waarom? Wel. Daarom.
lees meer
05.02.03
De ontdekking van Het Leven begint zowat op je vijftiende en hooguit rond je negentiende is ze al afgelopen. Daarna word je doorgaans student, een verfoeilijke tussensoort die haar tijd verdeelt tussen de hangtiet van de alma mater en de tap van het café, ondertussen z’n nagelaten werk, vuil ondergoed, in een weekendtas stouwt en voor het overige domweg volwassen wordt. Ik heb zo mogelijk nog meer de pest aan de afgestudeerde student, want al mijn helden zijn autodidact, of in het slechtste geval eeuwig student. Doordat ik zelf ook een paar diploma’s heb verworven, puur om het zichtbare verdriet van mijn ouders te ontlopen, kan ik nooit meer mijn held zijn: reken maar dat ik dat jammer vind.
Rudy Vandendaele
Uit: “Dwarskijker”, uitgeverij Van Halewyck, 2003
09.03.02
Het werk van Villa-Lobos bestaat uit een vernuftige mix van kunst en kitsch, van speelse invalshoeken en een eigen kijk op bewegingsmateriaal. Ze kiest dan ook eerder om te werken met echte performers dan met klassieke dansers. Na jarenlang werken en verblijf in onder meer Duitsland en Zweden heeft zij zich in Brussel gevestigd. Voor de X-group binnen P.A.R.T.S. maakte zij de opgemerkte voorstelling “XL” over haar positie als maker in de hedendaagse dansmarkt.
Creatie: Maria Clara Villa-Lobos – Dans: Mioko Yoshihara, Violeta Todo Gonzales, Alberto Sanchez Diezma, Jyrki Haapala, Maria Clara Villa-Lobos – Uitvoerend producent: Villanella
Met “XS” (extra small) richtte Villa-Lobos zich op kinderen. Een voorstelling met een stroom van ideeën en beelden. “De schilpad en de haas”, de beroemde fabel van La Fontaine, was een van de inspiratiebronnen. En verder werkte ze rond sport en competitie, verwonderde zich over de paradox tussen traag (cool zijn) en snel (maar wel op dure sportschoenen). Villa-Lobos studeerde op de iconen in de reclamewereld, comics en cartoons. Kortom, een kenner van “hedendaagse kicks for kids“.
Choreografie en concept: Maria Clara Villa-Lobos – Dansers: Gaetan Bulourde en Sophie Sallers – Productie: vzw Villa Lobos – Uitvoerend producent: Villanella – Met de steun van de Vlaamse Gemeenschap, Administratie Kunst.
20.02.02
Karakters trekken. Hotel Ideal in de Offerandestraat. 2002. Met een vrouw die het midden houdt tussen zigeuner en nobelprijswinnares literatuur. Ze bemande de “Portretterie”; een stand waar je jezelf en je karakter op papier liet zetten. Het opzet was als altijd eenvoudig. Bezoekers lieten zich fotograferen. Snapshots op papier. Daarna ging de vrouw aan de slag. Ze las je karakter in het beeld. En in haar vingers zong het geheugen van het eerste oogcontact. Wat ze schrieef was schetsmatig. Maar raak. Hotel Ideal in de Offerandestraat. Met de Portretterie als kleine catalogus van bezoekers.
lees meer