Overzicht Clusters: 2003-2005
Een overzichtje van Clusters...
Onder de noemer ‘Beeldend werk’ presenteerde ‘Cluster #1′ een reeks kunstenaars die de strategieën van beeldende kunst, film, performance en de klassieke podiumkunsten mixen en onderzochten. Het programma surfte langs de recente kunstgeschiedenis: de performancecultuur uit de jaren zestig en zeventig, de videokunst van de jaren tachtig en negentig, de recente explosie van beelden op het internet. Het niet aflatende bombardement van beelden en ons gebrek aan woordenschat en geheugen om daarover te communiceren – dit zijn enkele van de interessante thema’s die we vooral op zaterdag aan de orde stelden.
Naast interventies van Frank Pay, Miet Warlop en 100 Lost Movies werd het programma aangevuld met Matthew Barney’s vijfdelige Cremaster Cycle.
* La Ribot . Más distinguidas with Anna Williams
* Peer Gynt . naar Henrik Ibsen – Marianne Pousseur . Enrico Bagnoli . Guy Cassiers – Muziektheater Transparant
* Ictus . Rosas Counter Phrases
* Matthew Barney . The Cremaster Cycle
* Frank Pay . PONI ROOM
* Miet Warlop . Huilend Hert/Aangeschoten Wild
* 100 Lost Movies
O gij, vurig ros met blonde manen,
‘K zag uw vleze op de koer
En in de stallen bij den boer,
O gij, gij polderhoer.
Vervlezing mijner dromen van maagdse meiden die uit poldergronden komen.
O gij, inspiratie en bron van lust,
Gij, die me in m’n dromen heeft geblust.
Aan de beest’n op het veld,
Heb ik ‘t voor ‘t eerst verteld,
Ik ben een boer en echt geen held,
Doch… ik zal u nemen met grof geweld!
Kommt hier spezig spekkezwijn das ich ihre kottelett’n konsummeer;
In die stallen oder auf das velt;
Ich neime dich, keer nach keer…
De sprankelende waterval der hartstochtelijke passie is m’n dagelijks bad,
O wee dat mooie meisje op m’n nachtelijks polderpad…
Reeds vele jaren hunker ik naar natte spleten,
Maar enkel kermende kalv’ren heb ik reeds versleten.
Met hoge hakken triomfeerde haar trots,
In mijn bevlekte boerenbroek geen baksteen maar een rots.
Bevangen door haar bloemzoete boezem volgt ied’re boer bedwelmd haar spoor,
Bevangen door haar bloembloesembollen gaat ied’re dag de oogst teloor.
Godvermiljâârdenondedjû!
Ik ben vol van verlangen en’ t vee vol van mij,
O gij,
Vlezige Vallei,
Van Vunzige,
Viesdoenerij…
Sammy Deburggraeve – ‘Poldergedichten’
Winnaar Kunstbende 2003 categorie TXT ON STAGE
De ontdekking van Het Leven begint zowat op je vijftiende en hooguit rond je negentiende is ze al afgelopen. Daarna word je doorgaans student, een verfoeilijke tussensoort die haar tijd verdeelt tussen de hangtiet van de alma mater en de tap van het café, ondertussen z’n nagelaten werk, vuil ondergoed, in een weekendtas stouwt en voor het overige domweg volwassen wordt. Ik heb zo mogelijk nog meer de pest aan de afgestudeerde student, want al mijn helden zijn autodidact, of in het slechtste geval eeuwig student. Doordat ik zelf ook een paar diploma’s heb verworven, puur om het zichtbare verdriet van mijn ouders te ontlopen, kan ik nooit meer mijn held zijn: reken maar dat ik dat jammer vind.
Rudy Vandendaele
Uit: “Dwarskijker”, uitgeverij Van Halewyck, 2003