Het Tweetakt Kunstenfestival was meer dan ooit een feest van kunsten voor families en professionelen. VZW Festivalitis, Villanella en HETPALEIS trokken samen aan de kar. Ook in 2005 zocht Tweetakt het avontuur in de stad. Waarom? Omdat we erin wonen. Omdat we erin werken. Omdat we erin willen overleven. Hoe? Met 113 voorstellingen, premières, previews en primeurs op 7 dagen. Met feestjes, ontmoetingen en met de focus op jeugdtheater. Altijd. Met Meir.AKT, Hotel.REAL, Tweetakt.UIT en 1000Watt. Pardon?
lees meer
VILLANELLA @ PETROL
Villanella en 5 voor 12, het koningspaar dat al jaren De Nachten serveert, verzette ook in 2005 weer de bakens: uitgaan met inhoud, entertainment that makes you smarter. En dus VILLA PETROL. Een nieuwe reeks clubavonden voor de avontuurlijke meerwaardezoeker. Video, literatuur, columns, debatten – alles mag! Een overzichtje van de vier zaterdagen…
lees meer
Van 29 juni tem 2 juli stond het Leidseplein in Amsterdam in het teken van Kunstkoters. Deze manifestatie maakte van de Amsterdamse koter een knappe kunstkop. Kunstkoters werd georganiseerd door de Samenwerkende Leidseplein Theaters in en rondom de theaters van het Leidseplein: de Stadsschouwburg, De Balie, Melkweg Theater, Paradiso en Theater Bellevue. En dat in samenwerking met Villanella.
Enkele hoogtepunten uit het programma van Kunstkoters in Amsterdam: de voorstelling Adio Mamma van het Franse Image Aigüe, Soms is een flatgebouw ook plat van Ad Van Iersel, Apekool met frietjes van Marie De Corte en Sandra Delgadillo en de Spaanse speeltuin Gargot de joc van Guixot de 8.
Een leuk, mooi, ontroerend en grappig festival voor alle leeftijden.
CLUSTER #4: Genk als eerste inburgeringsstad van het land
“Waar in ‘t bosgroen eikenhout, ‘t nachtegaaltje zingt over ‘t malse korenveld…”
Uit Antwerpen komen ze, de Villanezen en van het Limburgs Volkslied hadden ze nog nooit gehoord. Maar kijk: voor “CLUSTER #4: Genk als eerste inburgeringsstad van het land” vergaten ze spontaan het clublied van hun eigenste FC Antwerp.
De eerste Villanellacluster in Genk. De stad en de jongere rond 1 tafel. Met een babbel, eten (!) en drinken (!) en een danspas. Deze Cluster wou een breed forum zijn waar verschillende groepen elkaar ontmoetten. Groepen die elkaar nauwelijks tegenkwamen, bijgevolg wat vreemd waren aan elkaar en dus maar eens dringend rond de tafel moesten. Het opzet? Binnen het verschil relaties opbouwen. Tussen mensen. In de context van de stad.
lees meer
‘U zult ze hier allen treffen: de romantici, de romantische rebellen, de dominees, de salondichters, de symbolisten, de decadenten, de experimentelen, de ontnuchterden, en daartussendoor, steeds weer: de zonderlingen, de studenten, de Vlamingen en de vroeggeknakten.’
Gerrit Komrij is de beste verpleegster die de poëzie zich dromen kan. Vier jaar lang was hij Dichter des Vaderlands. Zijn magnum opus? De Dikke Komrij, een bloemlezing uit Nederlandse poëzie van de 19de tot en met de 21ste eeuw, de poëziebijbel op het nachtkastje van menig literatuurliefhebber. Gerrit Komrij en Marc Verstappen bouwden De Dikke Komrij om tot De Dunne. Een kleine keurgroep van vertolkers bracht in deze poëtische show de meest eigenzinnige gedichten op de planken, elk op eigen wijze: muzikaal, spelend, stamelend, authentiek. Vol lof en liefde voor de schalkse letteren zogen performers uit de Lage Landen je een eeuw of twee terug in de tijd. De meester zelf gaf de versmaat aan.
Met: GERRIT KOMRIJ De man die het langst achter de microfoon mag staan. – MARCEL VANTHILT Zanger van de beste gedichten van de 20ste eeuw en fan van fabeldier Komrij. – RICK DE LEEUW Debuteerde in 2003 met zijn bundel gedichten uit De Laatste Show, waarvan er twee in De Dikke Komrij staan. – RUTH JOOS Zoetgevooisde stem van Studio Brussel die haar broek ook op het Conservatorium heeft gesleten.
Apekool met frietjes was een knotsgekke dansvoorstelling voor jong en oud waarin vooral het publiek op het verkeerde been wordt gezet. Voor iedereen vanaf 5 jaar. Marie De Corte en Sandra Delgadillo zijn bezeten door dans. Marie is al wat ouder, Sandra nog piepjong. Genoeg verschil om een voorstelling te maken die barst van het plezier. Over magische schoentjes, een prinsheerlijk varken dat vliegen kan, eenzaamheid, over tafelmanieren of net niet, pandaberen, bamboescheuten en verdriet. De Corte en Delgadillo zetten alles op hun kop. Het is het plezier dat telt en de zachte verwondering der dingen. Met veel kostuums, veel goesting en evenveel zotte danspassen.
Marie De Corte (°1954) kreeg haar opleiding bij Georges Tugdual (Graham) in Parijs en bij Linda Rabin (Limon) in Montréal. Als danseres werkte ze samen met grote namen als Hervé Diasnas, Alain Platel, Bert Van Gorp, Enzo Pezella, Robert Siân, Cie Furiosas and Marc Vanrunxt. Vanaf 1986 maakte ze choreografieën binnen haar eigen gezelschap AIR de C. in nauwe samenwerking met scenograaf Hugo Moens. Marie maakte ook choreografieën voor Blauwe Maandag Cie, Blauw Vier, Bronks, figurentheater De Maan en voor Pascale Platel.
Sandra Carolina Delgadillo Porcel (°1982) studeerde aan het Hoger Instituut voor Dans onder de artistieke leiding van Marie De Corte. Dit werd aangevuld met Capoeira Angola lessen bij talloze Mestres en meer hedendaagse cursussen. Sandra werkte samen met o.m. David Hernandez, Ann Van den Broek, Sidi Larbi Cherkaoui, Arco Renz, Iris Bouche, Jordi Vidal, Thomas Steyaert, Lieve Mertens, Eddy Becquart en Guy Pauwels. Ze danste bij Wim Vandekeybus, Ann Van den Broek, Krisztina de Châtel en AMGOD, maar heeft ook al verschillende solo’s op haar palmares.
Dans en spel: Marie De Corte en Sandra Delgadillo – Coaching: Roel Verniers en Ann Van den Broek – Productie: Villanella ism Tweetaktfestival – Techniek: Kristof Morel
Heimwee naar Tirgu Mureş was een monoloog die zich letterlijk en figuurlijk dicht op de huid van de toeschouwer afspeelde: het publiek kreeg de kans om de verhaallijn te sturen in de richting van zijn of haar voorkeur. De actrice volgde gewillig het gekozen parcours tot de tijd voorbij was. Voor iedereen vanaf 14 jaar
Een jong Roemeens meisje wordt met valse beloftes naar België gelokt. Hier belandt ze in de wereld van escorte, porno en prostitutie. Het meisje is een hedendaagse Alice die een reis tussen verschillende werelden aflegt. Van armoede en soberheid naar welvaart, overdaad en decadentie, maar ook een reis tussen verwachting, fantasie en realiteit, tussen afstand en intimiteit. Ze brengt verslag uit van haar seksuele verwachtingen als puber, de aanpak en haar beleving als professionele publieke dame, de kloof tussen publiek en privé, de landschappen van de wereld van betaalde seks per telefoon, internet of live in de auto of in bed.
Spel: Clara van den Broek – Tekst en regie: Hanneke Paauwe – Dramaturgie: Roel Verniers – Choreografie: Gail Verhasselt – Camera: Doru Michailescu – Video en geluidsmontage: Olivier d’Hose - Decor en kostuum: Sara Dykmans
Een overzichtje van Clusters...
lees meer
Een overzicht van de genomineerden en winnaars van de Inktaap.
lees meer
interview met Marc Verstappen
uit De Tijd - 26/1/2005
Het multidisciplinaire festival De Nachten viert dit weekend zijn tiende editie met een nog uitgebreider programma, een tweede locatie en een extra dag, waarop Henry Rollins en Gerrit Komrij zich kunnen uitleven. Maar er vallen ook weer heel wat minder bekende artiesten te ontdekken in deSingel. lees meer
