Reis eventjes mee terug naar 5 en 6 november 2010… De Nachten, een videoverslag. Copyright Maarten De Clercq.

De Nachten 2010 Dag 1 from Maarten De Clercq on Vimeo.

De Nachten 2010 Dag 2 from Maarten De Clercq on Vimeo.

Stijn Coninx is op zoek naar jonge acteurs voor zijn nieuwe langspeelfilm over Rocco Granata. Hij zoekt Italiaanse acteurs, of jongeren die Italiaans lijken, tussen de 10 en 14 jaar én 16 en 20 jaar. Belangrijk is dat je tweetalig bent: Italiaans/Nederlands. Ervaring is gewenst, maar niet nodig. Enthousiasme is een must! Voor meer info kun je mailen naar roccocasting@gmail.com.

Door Maarten Van den Bussche

Brussel Buiten Beschouwing – Amberdrift
Ik heb mijn intrek genomen in een vijf verdiepingen tellend oud fabrieksgebouw. Een betonnen fort boven de straten van Molenbeek; een fort voorzien van industriële verwarming. Ik heb mijn nest gebouwd bij het bovenste vensterraam. Ik krijg een panoramisch zicht op hoe de winter de stad inpalmt. De vrieskou hangt als minuscule deeltjes in de lucht: Een nevelgordijn dat de stad alle kenmerken ontneemt. Geen Atomium, geen justitiepaleis, geen Japans paviljoen. Een rood neonkruis hangt onheilspellend stil in de lucht. Er is geen Basiliek van Koekelberg meer om het te dragen. De stad wordt een stad. Een wit blad. Wegenwerken werden al lang lamgelegd. De wegen zijn dichtgesneeuwd. De straten onherkenbaar op de kerstverlichting na. Kerstlichtjes. Zelfs hier in Molenbeek. Kerstlichtjes. Een herinnering aan hoe winter ooit een tijd van gezelligheid was. Ik zie het Kanaal dichtvriezen. Het begon bij de havens in het Noorden. Het ijs kruipt van sluis tot sluis omhoog. De ouden van dagen hebben het voorspeld. Zij hebben de oorlogswinters nog meegemaakt. Zij waren voorbereid. Twee weken geleden al hebben ze de winkels leeggeroofd. Nu sluiten ze zich op in hun dichtgemetselde huizen. Voelen zich veilig met hun voorraad voedsel en stookolie. Hoezo veilig? Koolstofmonoxide is een sluipmoordenaar. Rokers zijn gestopt of gestorven. Binnen blijven de ramen dicht en buiten vriezen je vingers er af. Wie verslaafd is kan kiezen tussen verstikking of vingerstompjes. De daklozen hebben zich georganiseerd. Ze verzamelen zich. De kerstmarkt wordt aangevallen in een poging tot overleven op warmte uit vuurkorven, oliebollen en een voorraad te duur geprijsde wanten en kerstmutsen. De kerstmarkt staat toch leeg. Het reuzenrad en de carrousels zijn vastgevroren. Zelfs voor politie is het buiten te koud. Er valt geen sneeuw meer. Niets beweegt nog. Het is doodstil. Een witte dood. Of toch. Daar ver. Aan het eind van het wolkendek. Er is een eind aan het wolkendek. Er is meer: een gloed. Een warme oranje gloed glinstert overal waar ik kijk. Ik denk dat er binnenin deze stad een groot vuur brandt en ik de buitenkant nu kan zien gloeien. Ik kijk en ik zie mensen op straat komen, oranje mensen. Ze wandelen door de oranje straten, over oranje sneeuw. Aangewakkerde vlammetjes. Ze verzamelen op open plekken, pleinen en langs het kanaal. Iedereen kijkt naar de rand van het wolkendek. Een geel randje. Een oranje schim. Een bol. De zon trekt zich los uit de nevel. De zon schijnt opnieuw, in de verte.

De scholenjury van de Inktaap is aan het lezen geslagen. Op 1 maart 2011 weten we of  Bernard Dewulf met Kleine dagen (winnaar Libris Literatuur Prijs 2010), Erwin Mortier met Godenslaap (winnaar AKO Literatuurprijs 2009) of Cees Nooteboom met ’s Nachts komen de vossen (winnaar Gouden Uil Literatuurprijs 2010) hun favoriete boek is geworden.

Hou jij ook van lezen en heb je een favoriete leesplek? Maak dan een foto van jouw favoriete plekje en laat die achter op de Facebookpagina van de Inktaap. Wie weet win jij straks een overlevingspakket met dekentje, leeslampje en Moleskine Passion Journal: Books.

Deelnemen kan tot 1 januari 2011.

Foto’s posten!

Van 16 december 2010 tot 16 januari 2011 kun je in het Fotomuseum in Antwerpen naar de tentoonstelling ‘The Full Picture / Het volle beeld’. In het museum worden werken getoond van Flux, de jongeren van het FoMu, en Klickr.

Klickr werd vorig jaar in maart door Flux en Villanella gelanceerd en is een fotowedstrijd voor jongeren. Alle winnaars van de voorbij drie rondes krijgen na een plek in ons virtueel museum nu ook een plaats in het Fotomuseum.

De vernissage vindt plaats op vrijdag 17 december  van 20 tot 22 uur in het FoMu, Waalsekaai 47. Iedereen is welkom!

FLUX is Michèle Akre, Thibaut Anné, Eva Bracke, Hanne Laurysen, Margaux Lespagnaro, Hannah Pinson, Ester Salaets, Stine Sampers, Joke Sas, Haryd Sukmawanto, Naomi Uten, Mauricio Van der Perre, Helena Van Geyte, Leonie Van Hulle, Elies Van Renterghem, Janes Zeghers

KLICKR is Emilie Bossens, Christophe de Mulder, Sanne Govaert, Matthias Ivens, Margo Maex, Thomas Min, Sharona Van Brussel, Marjolein Van Dorpe en de winnaars van de derde KLICKR wedstrijd.

Voor het luik ‘Dingetjes’ tijdens De Nachten 2010 kregen een aantal auteurs de opdracht om een voorwerp van maximum 5 euro op de rommelmarkt te kopen en er een kortverhaal over te schrijven.

Wil jij zo’n dingetje en het gesigneerde kortverhaal kopen? Begin dan maar te bieden! Je kan bieden door op de afbeeldingen te klikken.

Sanneke van Hassel - Asbakje

Bart Koubaa - het grote niets

Thijs de Boer - superman action figure

Christophe Vekeman - 2 pintjes

Annelies Verbeke - klembord

Op 20 november lanceert de Nederlandse Taalunie in Brugge een nieuwe jongerenwebsite over het Nederlands: De wereld van de Nederlandse taal.

Speciaal voor deze gelegenheid wordt de taal van Vlaanderen, Nederland en Suriname helemaal op zijn kop gezet met een groot feest voor een select publiek van jong talent. Ook Kunstbende zal er zijn!

Wil jij er ook bij zijn? Neem dan hier een kijkje.

Kunstbende is dé wedstrijd in kunst voor iedereen tussen 13 en 19 jaar. Maar liefst 3000 door kunst bezeten jongeren nemen ieder jaar deel aan Kunstbende. Onder andere Brahim, Balthazar en Hannelore Bedert bereikten via Kunstbende een roemrijk bestaan. Meer info op www.kunstbende.be.

door Astrid Haerens

Ze bestaan alsof het nooit anders is geweest.

De mensen op de foto’s van Senne Van der Ven lijken wel te ademen op papier.

Ze zijn ver weg, haast onbereikbaar, maar als wij onze arm uitsteken voelen we hun vel. We ruiken hun parfum en hun zweet. We weten hoe hun haren vallen en hoe hun stemmen klinken. We horen hoe snel hun hart bonkt. Wij, kijkers, zijn stiekeme indringers. En we genieten.

We willen weten wie ze zijn. We willen ze een tikje geven, en wanneer dat niet werkt willen we ze dooreenschudden, de playknop opnieuw indrukken tot ze herleven, hun radars terug opwinden, ze loslaten en dan naar ze kijken.
Hun plotse stilstand maakt ons ongemakkelijk. En tegelijk houden zij onze blik vast, ze tonen zonder te willen, in het verborgene laten zij zich zien: een stuk van een lichaam, een beweging, een blik. Ze leven in een momentopname. Slechts een ogenblik, een tel, gestolen uit de oneindige massa aan tellen die altijd maar in de lucht lijken te tikken.

Ze zijn niet meer, waren slechts vluchtig, terloops. Nog voor het ogenblik werkelijk ontstond was het reeds op weg te vergaan. Maar net niet helemaal. Want één moment werd gevangen, één tel werd vastgelegd door een paar ogen, met een klik die weergalmt in de eerlijkheid van de stilte.

Daarom ademen de beelden eeuwigheid. Daarom schitteren ze door hun tijdloosheid, hun onontkombare aanwezigheid in die gesloten wereld van beeld en papier. Ze zijn niet verloren.

De beelden zijn tegelijk vol en leeg. Gevoelig en star. Luid en stil. Een snapshot van een leven naast het onze, alle snapshots van alle levens behalve het onze.

Het is niet ‘willen, maar niet kunnen’, maar niets willen, en het kunnen.

Wat voelen ze, wat denken ze, welke zijn hùn woorden uit de dagelijkse flarden klanken die als winden over de aarde waaien? We kunnen ze niet vatten, maar we hopen te weten wat zij weten. En zij weten: zonder hen bestaat onze wereld niet.

De Nachten: vrijdag 5 november 210 (Copyright Alexia Leysen)