Kraai: Waai – De Regenboogroute
Bert De Geyter en Dennis Gaens slaan de handen in elkaar onder de noemer ‘Waai’.
Elke maand zullen zij een bijdrage leveren. Deze maand: De Regenboogroute.
Bert De Geyter en Dennis Gaens slaan de handen in elkaar onder de noemer ‘Waai’.
Elke maand zullen zij een bijdrage leveren. Deze maand: De Regenboogroute.
Bert De Geyter en Dennis Gaens slaan de handen in elkaar onder de noemer ‘Waai’.
Elke maand zullen zij een bijdrage leveren. Deze maand: Willen winnen.

Bert De Geyter en Dennis Gaens slaan de handen in elkaar onder de noemer ‘Waai’.
Elke maand zullen zij een bijdrage leveren. Deze maand: Locals.

Bert De Geyter en Dennis Gaens slaan de handen in elkaar onder de noemer ‘Waai’.
Elke maand zullen zij een bijdrage leveren. Le Bain is het eerste deel van deze nieuwe reeks.

In de reeks De Plantage schrijft Dennis Gaens over een fictief schrijverscafé, waar de fictieve talenten van de fictieve literatuurwereld fictieve gesprekken voeren. De reeks is fictief en kent elke zes weken een nieuwe aflevering.

Achter de loods in de tuin staan minimaal drie auto’s die ik niet ken. Een groene Opel Astra Stationwagon, een zilveren Audi en een foeilelijk paars busje met felgekleurde stickers langs de zijkant. Dat soort auto’s maakten ze alleen in de jaren negentig, vermoedelijk onder de invloed van XTC.
Aan de overkant staat mijn huisbaas op het dak van een nog te voltooien schuur. Hoewel er een verlaten fabrieksterrein van een paar honderd meter tussen ons in ligt, versta ik elk woord dat hij naar de bouwvakkers schreeuwt. Hoe lang die schuur uiteindelijk zal blijven staan, is bij lange na niet zeker. Mijn huisbaas bouwt alles zonder vergunningen en vecht het later uit met de gemeente. Hij bouwt graag. Ik denk dat hij graag een kolonist was geweest.
Dit is wat vanochtend gebeurd is en nu zit ik de Plantage met precies die twee alinea’s uitgetypt voor me op het scherm. Overdag zijn de meesten hier nuchter en typen gedisciplineerd op laptoptoetsenborden. ’s Avonds is iedereen dronken en krabbelen de meesten van ons onleesbare oneliners en verhaalideeën op elk stukje papier dat maar te vinden is. De Plantage is ons café en wij, wij zijn de schrijvers van de toekomst. Nergens verdwijnen er zoveel bierviltjes als hier. lees meer
In de reeks De Plantage schrijft Dennis Gaens over een fictief schrijverscafé, waar de fictieve talenten van de fictieve literatuurwereld fictieve gesprekken voeren. De reeks is fictief en kent elke zes weken een nieuwe aflevering.

Overdag eten we hier koffiekoekjes en appeltaart, ‘s avonds nacho’s en tosti’s. De menukaart van De Plantage is beperkt, want, zo de eigenaar, ‘schrijvers eten niet, schrijvers drinken.’ De Plantage is ons café en wij, wij zijn de schrijvers van de toekomst. Nergens gaan de koffiekoekjes er zo snel doorheen als hier.
Ik bestel mijn vierde koffiekoekje met espresso sinds ik hier een uur geleden ben binnengewandeld. Ik kende een zanger die zich alleen maar voedde met wat er in de snoepautomaten op het station te vinden was. Ik vond dat rock ‘n’ roll. En zoiets wilde ik ook: laten zien dat ik boven mijn lichaam sta. Ik ben schrijver. Ik heb geen tijd om te eten.
lees meer
In de reeks De Plantage schrijft Dennis Gaens over een fictief schrijverscafé, waar de fictieve talenten van de fictieve literatuurwereld fictieve gesprekken voeren. De reeks is fictief en kent elke zes weken een nieuwe aflevering.

Overdag wordt de muziek overstemd door vingers op laptoptoetsenborden. Als de middag in de avond overgaat maakt het geluid plaats voor wild geschreeuwde plannen. De Plantage is ons café en wij, wij zijn de schrijvers van de toekomst. Nergens wordt zoveel koffie geserveerd als hier.
Ik drink mijn vierde espresso en staar naar wat ik net in een lange haal van dertig minuten heb uitgestort. Zo schrijf ik graag, zonder pauzes, alsof het toetsenbord een drumstel is. Het levert bijna nooit in een keer iets goeds, maar het voelt lekker. Een enkele keer vind ik een zin die ik in een gedicht kwijt kan. Een andere keer een onderwerp dat een verhaal kan opleveren. Ik heb fases dat ik alleen maar dat soort wilde raasverhalen produceer en dan voel ik me altijd zo zen als een baksteen. lees meer
DENNIS GAENS brengt zonder enige regelmaat, aanwijsbare aanleiding of doelgroep een ongevraagd advies uit. Zijn adviezen hebben (zo nu eens vaag, dan weer minder vaag) iets met literatuur, teksten en schrijven te maken. Het is ongevraagd, doet u ermee wat u wilt. lees meer